Rodzina zaprzyjaźniona jedną z form wsparcia dziecka osieroconego - Sznajder, Dominika (Horyzonty Wychowania, 2015)
Powszechnie uważa się, że rodzina jest najlepszym środowiskiem opiekuńczo-wychowawczym dla dziecka. Jeżeli jednak rodzina staje się dla dziecka miejscem zagrażającym, a przebywanie w niej może doprowadzić do wielu zaburzeń – zachodzi konieczność zmiany środowiska. Najczęściej decyzją Sądu Rodzinnego dzieci umieszczane są w placówkach opieki całodobowej, które przejmują funkcje właściwe rodzinie. Pojawia się wówczas problem sieroctwa społecznego i szukania dróg jego kompensacji. W artykule autorka nakreśla problem sieroctwa społecznego, uwzględniając jego konsekwencje. Zwraca uwagę na trudności w funkcjonowaniu dzieci pozbawionych trwałej więzi uczuciowej. Jednocześnie analizuje jedną z możliwych dróg wsparcia tychże dzieci, poprzez nawiązanie relacji z “pozytywnym dorosłym.” Szczególna w tym miejscu wydaje się rola rodziny zaprzyjaźnionej.