Malarstwo Stanisława Rodzińskiego - Nowosielski, Jerzry (Horyzonty Wychowania, 2017)
Malarstwo Stanisława Rodzińskiego stanowi zupełnie określoną,właściwie łatwą do scharakteryzowania wielkość artystyczną.Jak zawsze, tak i w tym przypadku, najwłaściwiej będzie – ażebyuzyskać obiektywną wizję – spojrzeć na to malarstwo na tlewspółczesnych wydarzeń. W szerokim kontekście XX wieku,a w węższym kontekście naszego dziesięciolecia, można powiedzieć,najpierw w sensie negatywnej eliminacji, kim Rodzińskijako malarz nie jest, a następnie – już z dużą dozą pewnościi obiektywizmu – kim jest jako artysta. Otóż nie jest abstrakcjonistąani nikim, kto miałby jakieś powiązania z racjonalistycznym,analitycznym nurtem myśli plastycznej naszego stulecia.Nie znam żadnej jego malarskiej realizacji, która dawałaby powody,by przypuszczać, że w jakikolwiek sposób jest do tegonurtu zbliżony. To stwierdzenie przyda się nam nieco później,kiedy od selekcji „negatywnej” przejdziemy do próby „pozytywnego”opisu jego sztuki.